Lesotho

Lesotho was de eerste grote trip die we met zijn allen ondernamen. Belgen, Duitsers en Hollanders samengepropt in een Quantum busje, onze eerste stop was in Maseru. De stad was mooi, hier hebben we dan ook een tijdje rondgelopen en iets gegeten. Vervolgens reisden we verder naar de grotten met de nodige vertraging want de ene persoon zegt links en de andere zegt rechts maar verkeerd rijden is hier geen slechts iets, het is puur genieten van het landschap dat je om je heen ziet. Omstreeks 3 uur ofzo kwamen we aan bij de grotten en daarna moesten we nog naar onze verblijfplaats rijden. De grotten waren leuk we krijgen een gids die ons er naar toe leidde en ons wat meer informatie gaf. Nadien moesten we nog een heel eind naar onze lodge rijden (malealea lodge) en weer zijn we een paar keer verkeerd gereden, overal waar we kwamen deden de mensen teken dat we moesten stoppen want ons busje word zowel in Lesotho als in ZA gebruikt als taxi. Op een gegeven moment toen we ergens op een aarden weg waren liepen er kindjes rondom ons busje te roepen voor snoepjes en onze chauffeur Constantine die tevens een zwaar Arnold Schwarzenegger accent heeft, was wat gefrustreerd omdat we de weg bijna niet op konden rijden en plots riep hij “I don’t have any sweets I only have a big car”. Ik was aan het huilen van het lachen, zo grappig niet te doen. Daarna op diezelfde weg springt er in één keer iemand in ons busje, een herder die stomdronken was en ja hoe krijg je die er terug uit! Die man zag er echt zo vies uit, hij had bijna geen tanden meer en hij stonk naar de drank en toen zag hij plots iets waardoor hij begon te glimlachen als zot. Hij zag een blond meisje met name Julie en ging helemaal uit zijn dak en begon haar haar aan te raken echt vies.

Uiteindelijk hebben we hem dan toch uit de auto gekregen en konden we onze rit verder zetten naar de lodge. De wegen waren echt slecht, allemaal aarde wegen met gaten, die steil de bergen inliepen. Eens gearriveerd, dacht ik waar zijn wij beland de lodge was precies een louche plek in de middle of nowhere. We melden ons aan en de eigenaar zegt euhm “wij hadden jullie hier niet verwacht, hebben jullie wel geboekt”. Julie doet haar uitleg van wij hebben die type kamers geboekt en ik heb met die persoon gesproken. De eigenaar zegt ok, geen probleem maar die kamers zijn niet meer beschikbaar maar ik zal jullie een upgrade geven free of charge en dan hebben we nog gratis avondeten gekregen ook, dus alles is dan toch nog in orde gekomen. ’s Avonds was onze prachtige kamer met strooien dak de place to be, gezellig nog een paar biertjes drinken en relaxen voor het slapen gaan toen plots de elektriciteit uitviel. Blijkbaar werkt de hele lodge op een generator, die ze om 22u ’s avonds uitschakelen zodat die opnieuw kan opladen, dus als je ’s nachts naar het toilet moet of je wilt naar buiten dan moet je gebruik maken van kaarsen. Ik vond dat echt ontzettend leuk, dat geeft alles meer charme.

’s Morgens stond ik op en dan zie je alles wat die vorige avond gemist hebt namelijk die prachtige bergen. Na ons ontbijt gingen we met ons allen aan de 5u durende ponytrek beginnen. Iedereen had een groot mooi paard en ik krijg er zo een oude grijze lieve knol, ik had echt compassie met dat paardje, het moest mij ocharme 5u lang ronddragen. Maar ik vond het zo leuk, het was er zo prachtig die bergen, die beekjes en dan die helderblauwe lucht erbij pff onbeschrijfelijk. Er waren verschillende ponytrekkings, wij volgde diegene die leidde naar een magnifieke waterval. Eenmaal gearriveerd aan de waterval zijn we er met zijn allen gaan onderstaan en hebben we er wat liggen zonnen. Na de ponytrekking hebben we ons busje terug ingeladen en zijn we naar huis vertrokken.

xoxo lien